بادهای بنفش تیره

مثل تمام زنان فیلم های سینمایی دوران کودکیش

در عصرگاهی ابری و کش دار

عمیق ترین سیگار زندگیش را دود کرد...

بنفش ترین روسری اش را بر سر گذاشت

و با قرمز ترین رژلبش

بر منحنی ترین آینه ی اتاق خواب

با خوش ترین خط

نوشت:

من رفتم،

تا با سیاه ترین چمدانم

در میان زردترین برگ های پاییز گم شوم.......